Arcydzieła literatury

Gracz (Fiodor Dostojewski)

Fiodor Dostojewski to rosyjski autor, którego literackie dzieła należą już do klasyki gatunku. Na temat „Mistrza i Małgorzaty” oraz „Idioty” powstawały już długie opracowania, teksty naukowe, prace magisterskie i doktoranckie oraz spektakle i filmy na całym świecie. Praca autora nie poszła na marne, ponieważ mimo wielu lat po jego śmierci, jego dzieła wciąż są analizowane i z całą pewnością nie uległy zapomnieniu. Jedną z przyczyn jest wpisanie jednej z jego powieści do kanonu lektur szkolnych. Mimo że jest to uczniowski obowiązek, to lekturę czyta się z przyjemnością i zaangażowaniem, ponieważ jego styl i poruszane treści mają charakter ponadczasowy, w których niezależnie od sytuacji i okresu w dziejach, można znaleźć coś wartościowego i aktualnego. Właśnie w tym przejawia się prawdziwe arcydzieło literackie oraz prozatorskie mistrzostwo, którymi bez wątpienia cechuje się proza Fiodora Dostojewskiego. Po jego książki warto sięgać. Nie dziwi, więc fakt, że znalazły się na liście lektur szkolnych. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie, co poszerza własne horyzonty i pozwoli lepiej zrozumieć świat lub zastanowić się nad jego fundamentalnymi wartościami. Takie właśnie powinny być książki. Zmuszające do myślenia i dające szansę na refleksję. Tym bardziej zachwyca fakt, że tworzone kilkadziesiąt lat temu wciąż mają aktualny sens i przesłanie, które odnajdują czytelnicy niezależnie od wieku oraz szerokości geograficznej. Wiele z tych cech posiada „Gracz” Fiodora Dostojewskiego. Jakie wartości przekazane są w tym tekście? Czego może spodziewać się czytelnik po jego lekturze? O tym trzeba się koniecznie przekonać na własnej skórze.

Charakterystyka „Gracza”

Jak podają archiwa, „Gracz” został napisany w ciągu jednego miesiąca. Zdumiewać może ten fakt, ponieważ powieści autora nie należą do najcieńszych. Wręcz przeciwnie, najczęściej liczą sobie nawet kilkaset stron. Legenda głosi, że Dostojewski za otrzymane honorarium spłacił wszystkie długi, które zaciągnął w czasie karcianych gier. Dzisiaj z całą pewnością moglibyśmy go określić mianem hazardzisty. Jego biografowie podają, że w tej powieści znaleźć można wiele wątków z jego własnego życia. Nic w tym dziwnego. Jego historia pełna jest zdumiewających zwrotów akcji oraz nieprzewidzianych zdarzeń. Pierwszym podobieństwem jest właśnie uzależnienie od hazardu głównego bohatera, podobnie jak autora. Kolejnym jest obsesyjne uczucie skierowane do kobiety. W książce jest nią Polina. Tak też miała na imię ówczesna partnerka pisarza. Powieść stała się inspiracją do stworzenia opery. Na jej bazie stworzono też adaptacje filmowe.