Arcydzieła literatury

Gracz (Fiodor Dostojewski)

Fiodor Dostojewski to rosyjski autor, którego literackie dzieła należą już do klasyki gatunku. Na temat „Mistrza i Małgorzaty” oraz „Idioty” powstawały już długie opracowania, teksty naukowe, prace magisterskie i doktoranckie oraz spektakle i filmy na całym świecie. Praca autora nie poszła na marne, ponieważ mimo wielu lat po jego śmierci, jego dzieła wciąż są analizowane i z całą pewnością nie uległy zapomnieniu. Jedną z przyczyn jest wpisanie jednej z jego powieści do kanonu lektur szkolnych. Mimo że jest to uczniowski obowiązek, to lekturę czyta się z przyjemnością i zaangażowaniem, ponieważ jego styl i poruszane treści mają charakter ponadczasowy, w których niezależnie od sytuacji i okresu w dziejach, można znaleźć coś wartościowego i aktualnego. Właśnie w tym przejawia się prawdziwe arcydzieło literackie oraz prozatorskie mistrzostwo, którymi bez wątpienia cechuje się proza Fiodora Dostojewskiego. Po jego książki warto sięgać. Nie dziwi, więc fakt, że znalazły się na liście lektur szkolnych. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie, co poszerza własne horyzonty i pozwoli lepiej zrozumieć świat lub zastanowić się nad jego fundamentalnymi wartościami. Takie właśnie powinny być książki. Zmuszające do myślenia i dające szansę na refleksję. Tym bardziej zachwyca fakt, że tworzone kilkadziesiąt lat temu wciąż mają aktualny sens i przesłanie, które odnajdują czytelnicy niezależnie od wieku oraz szerokości geograficznej. Wiele z tych cech posiada „Gracz” Fiodora Dostojewskiego. Jakie wartości przekazane są w tym tekście? Czego może spodziewać się czytelnik po jego lekturze? O tym trzeba się koniecznie przekonać na własnej skórze.

Charakterystyka „Gracza”

Jak podają archiwa, „Gracz” został napisany w ciągu jednego miesiąca. Zdumiewać może ten fakt, ponieważ powieści autora nie należą do najcieńszych. Wręcz przeciwnie, najczęściej liczą sobie nawet kilkaset stron. Legenda głosi, że Dostojewski za otrzymane honorarium spłacił wszystkie długi, które zaciągnął w czasie karcianych gier. Dzisiaj z całą pewnością moglibyśmy go określić mianem hazardzisty. Jego biografowie podają, że w tej powieści znaleźć można wiele wątków z jego własnego życia. Nic w tym dziwnego. Jego historia pełna jest zdumiewających zwrotów akcji oraz nieprzewidzianych zdarzeń. Pierwszym podobieństwem jest właśnie uzależnienie od hazardu głównego bohatera, podobnie jak autora. Kolejnym jest obsesyjne uczucie skierowane do kobiety. W książce jest nią Polina. Tak też miała na imię ówczesna partnerka pisarza. Powieść stała się inspiracją do stworzenia opery. Na jej bazie stworzono też adaptacje filmowe.

Literatura faktu, Powieści historyczne

Historia lubi się powtarzać – mały powrót do Potopu

Tu nie mowa o Potopie Szwedzkim. Nie zahaczymy o biblię. Ale zaprezentujemy książkę Potop’39. Szlak bojowy wrześniowych obrońców pióra Kacpra Śledzińskiego. Dlaczego musi znaleźć w waszych skromnych rękach? O tym będzie ten artykuł.

Co przeczytany na kartach Potop’39. Szlak bojowy wrześniowych obrońców?

Karty przeniosą nas do świata II wojny światowej. Staniemy się uczestnikami sierpnia 1939 roku. Staniemy w oko w oko historycznego piekła świata. Będziemy zmagać się z przeciwnikami o dużej przewadze liczebnej. Będziemy walczyć z odwagą i strachem przeciwko Niemcom. Przekonamy się, że ich technologia wojskowa jest przerażająca. Zasługuje na dużą ostrożność. Opuścimy swoje domy, rodziny, wsie i miasteczka, aby obrać za najważniejszy cel życia wolność. Chęć wolności, chęć polskości będzie towarzyszyła nam w snach. Nasze rodziny będą tematem miłych wspomnień. W wolnych chwilach nauczymy się śpiewać pieśni patriotyczne. Plakaty mobilizacyjne, liczne manifesty przyciągną Ciebie jako przyszłego żołnierza w szeregii AK. Będziesz jednym z tych, którzy posłuchali marszałka Rydza-Śmigłego i stanęli do walki narodowo-wyzwoleńczej.

Gdy zamkniesz Potop’39. Szlak bojowy wrześniowych obrońców doznasz prawdziwej ulgi. Będziesz czuł dumę, że żyjesz wolnym kraju. Pamięć o żołnierzach zostanie na długie lata.

Dla kogo Potop’39. Szlak bojowy wrześniowych obrońców jest dedykowany?

Na książkę powinni się zdecydować fani historii. Zwłaszcza Ci, którzy kochają II wojnę światową. Historyczny Potop’39. Szlak bojowy wrześniowych obrońców to dobry sposób na prezent dla historyka. Książka to dobry sposób na zdobycie wiedzy. Jej fragmenty możesz wykorzystać w pracy doktorskiej. Dzieło Kacpra Śledzińskiego można wprowadzić jako dodatek do lekcji historii. Na przeczytanie Potop’39. Szlak bojowy wrześniowych obrońców mogą zdecydować się uczniowie szkół średnich. Wiedza zawarta w książce może przydać się do stworzenie referatu na ocenę celujący.

Kto napisał Potop’39. Szlak bojowy wrześniowych obrońców ?

Za twórcę historycznego dzieła uważa się Kacpra Śledzińskiego. Krakowski pisarz, który zamiast wychodzić z synem na pole wychodzi na dwór. Od najmłodszych lat ściśle związany z Krakowem. Student najstarszego uniwersytetu w Polsce. Po ukończeniu Uniwersytetu Jagielońskiego zajął się dziennikarstwem. Jego poważnymi miejscami pracy był: „Dziennik Polski” oraz miesięcznik „Spotkania z zabytkami”. W obydwu czasopismach zajmował się tekstami popularnonaukowymi. Zwykle pisał artykuły tematyce architektury militarnej oraz historii. W swoim dorobku napisał 11 książek.

Nowości

Drabina do nieba (John Boyne)

Drabina do nieba” Johna Boyne’a to idealny przedstawiciel gatunku literatury pięknej. W te niezwykłą powieść zabiera nas bardzo utalentowany pisarz, który zasłynął już bestsellerową powieścią „Chłopiec w pasiastej piżamie”. Tym razem mamy do czynienia z głównym bohaterem, którym jest Maurice Swift. Z pozoru wydaje się, że ma wszystko czego potrzebuje. To niezwykle przystojny mężczyzna, z wielką charyzmą oraz potrzebą odniesienia literackiego sukcesu. Wszystko wydaje się składać w tej układance. Wszystko, oprócz faktu, że ambitny i rządny osiągnięć literat, nie posiada ani krzty talentu. Nie gasi w nim to jednak nadziei, a jego desperacka żądza nie powstrzymuje go przed dalszym działaniem. Autor próbuje nam zadać pytanie, gdzie znajduje się granica między inspiracją a kradzieżą? Kto jest prawdziwym twórcą powieści?

Charakterystyka „Drabina do nieba”

Książka spotkała się z życzliwym i entuzjastycznym przyjęciem nie tylko wśród czytelników, ale przede wszystkim krytyków literatury. Osiągnęła wiele prestiżowych wyróżnień i nagród. Można ją podsumować jako doskonałą mroczną opowieść, traktującą o nieposkromionej ambicji i pożądaniu, doprowadzających ostatecznie do kradzieży praw autorskich. Niewątpliwie opowieść wciąga, fascynuje i przeraża. Mocno też niepokoi. Autor zdecydował się tutaj na wyrazistego bohatera, który jednocześnie jest tyle niebezpieczny, co uroczy. W ten sposób zyskał niekonwencjonalną powieść, która potwierdza jego literacki kunszt i zyskuje coraz większe grono odbiorców. Można się pokusić o stwierdzenie, że Boyne miał niezły ubaw, kreując charyzmatycznego psychopatę. Wielu uważa jego dzieło za wyjątkowe. Przeplata się tutaj inteligentny humor, wpisany w rytmiczną narrację, która zapewnia niewątpliwy dreszcz emocji. Na własne oczy możemy się tutaj przekonać, jak dochodzi do rozpadu osobowości i jakie są jej konsekwencje. Autor rysuje tutaj proces powstawania oraz upadku antybohatera. Tragizm przeplata się z ujmująco hipnotyzującym bohaterem z rysem psychopatycznym. Wielu krytyków na podstawie tej książki zastanawia się czy powstałe działa tak naprawdę należą do ich autorów. Ta opowieść należy do gatunku z pogranicza thrillera. Znajdą tutaj coś dla siebie fani psychologicznych analiz, jak i cynicznego humoru. Jest tutaj miejsce dla przerażającej zabawy, którą pochłania się jednym tchem. Autor zastanawia się czy powieściopisarze mają coś wspólnego z potworami. Jak daleko sięga ich ambicja i potrzeba spełnienia? Nie brak tutaj dynamiki i sardonicznych komentarzy. To literacki miszmasz, który zasługuje na miano arcydzieła.